Gelowiges het nog altyd mekaar herinner dat God ons nie net red op al die maniere wat ons gered moet word nie, maar dat God ons ook genees op al die maniere wat ons genees moet word. Soms is dit so dat genesing, of die herstel van ons menswees begin met hoe ons mekaar hanteer en in die maniere hoe ons mekaar raaksien. Mag ons mekaar help en ondersteun op die lang pad van herstel en genesing.
Ek lees graag ’n gebed vir genesing van die Corrymeela Gemeenskap in Ierland:
“God who sees our invisible scars, God who helps heal hidden wounds: many of us carry pain stored not in tissue, but in memories; held there by coping mechanisms that keep us carrying on. May we in our interactions be gentle and respectful, showing dignity to each other. And may our inner strength and others’ outer grace meet at the point of need to apply the balm our souls still seek, the relief you help us find.”