Efesiërs 4:15
Paulus begin Efesiërs 4 met die volgende gedeelte: “Ek spoor julle aan om so te leef dat julle die roeping waarmee julle geroep is waardig is”. Wat hy sê is dat God se roeping moenie net by ons ’n gedagte bly nie, maar prakties toegepas word. Dan gaan Paulus voort om gelowiges aan te moedig om hulle nie van stryk te laat bring deur die kragte en magte wat om hulle afspeel nie. Hy beskryf dit mooi deur die beeld van ’n boot te gebruik wat deur die kragte en magte van ’n storm heen en weer geslinger word. Hy moedig hulle dan aan tot ’n standvastige lewe. ’n Lewe wat deur God se liefde voortdurende gevorm word en groei in insig.
In die gedeelte praat Paulus hard en duidelik met ons oor die gesindheid waarmee ons leef te midde van die magte en kragte van die lewe om ons en hoe dit ons beïnvloed. Voel dit vir jou dat jy in hierdie tyd soos ’n boot sonder rigting deur omstandighede buite jou beheer, heen en weer geslinger word? Hoe is die Here in die midde daarvan besig om jou te vorm, sodat jy nie met ontsteltenis en vrees daarop te reageer nie, maar juis deur God se liefde na geloofsvolwassenheid te groei? Waartoe roep die Here jou in hierdie tyd? Hoe gee dit jou perspektief rakende die gebeure wat om jou afspeel? Watter stabiliteit wil die Here vandag deur jou aan ander bring?
Gebed
Here, soos die klei in die hand van die pottebakker, so is ons in u hand, Here. Help ons om te midde van die kragte en magte wat ons voel alles oorheers, u vrede en stabiliteit te ondervind. Gee my perspektief in u roeping vir my. Dit wat U binne my vermoëns geplaas het om in hierdie dag wat voorlê ’n beter plek te maak. .n Plek waar vrede, liefde, genade en vergifnis heers.